Twitter Facebook LinkedIn goodreads Contact

Verhalen en verzinsels

Korte verhalen, flash fiction, schrijfsels die niet al te lang zijn en in het Nederlands geschreven, die vind je hier. Voor mijn Engelstalige stukken kun je kijken bij Figments of my Imagination.

 

Flirt

FlirtStel je voor: het is heerlijk zomers weer, ook al zitten we dik in de tweede helft van september. Je besluit een terrasje te pikken (rare uitdrukking trouwens) met een paar collega's en opeens staat er een Superleuke Jongen voor je neus. Zomaar. Zonder waarschuwing. Wat doe je dan?

Even terugspoelen. Hallo, ik ben Holly. Op dit moment ben ik weer eens hartstikke single en ik geniet samen met twee collega's van de zon op een terrasje. Het is namelijk lunchpauze en zij vroegen uit beleefdheid of ik ook meeging, en ik zei ja, omdat ik niet steeds nee kan blijven zeggen. (Je moet af en toe een beetje sociaal zijn, vooral als ze het niet meer verwachten.) Collega één heet Iris, en Iris is hartstikke niet-single. Ook al glinsteren haar ogen van bewondering als zij De Jongen ziet, zij heeft al iemand. Collega twee, Sonja, is net aan de kant gezet door haar vriend, maar daar is ze nog la-ha-hang niet overheen, dus van haar heb ik ook niets te vrezen. Flirt maar raak, zou je zeggen.

Ja… nou komt het. Ik kan niet flirten. Echt niet. Ik keek ooit eens een jongen aan met een blik waarvan ik dacht dat die zei: hé jij daar, kom eens dichterbij… En net toen ik dacht dat ik beet had omdat hij inderdaad naar me bleef kijken en vervolgens naar me toe kwam, zei hij: 'Gaat het wel goed met je? Je vertrekt je gezicht alsof je plotseling pijn hebt…' Thuis meteen geprobeerd voor de spiegel. En de jongen bleek gelijk te hebben. Mijn zogenaamd lonkende blik leek meer te communiceren dat ik net een wortelkanaalbehandeling had gehad en de verdoving langzaam uitgewerkt raakte.

Lees meer: Flirt

De diagnose

Ik durf niet eens de telefoon te pakken en te bellen. Wat als hij opneemt? Wat zeg ik dan? Dat het me spijt? Dat ik het erg vind voor hem? Dat ik meeleef? Woorden schieten tekort, zeggen ze wel eens. Nog nooit heeft dat zinnetje zoveel betekenis gehad.

Het liefst zou ik iets zeggen als ‘wat ongelooflijk klote’. Maar wat zegt dat nou helemaal? Wat heeft hij eraan om dat te horen? Een potje vloeken is meer in zijn stijl, maar niet de mijne, dus daar kan ik ook niets mee. En stilletjes vanbinnen vloekt hij denk ik genoeg voor minstens twee.

‘Het zat er wel in’, klinkt weer zo gemeen. Zo sarcastisch. Zo van: je had het kunnen zien aankomen. Daar is hij ook niet mee geholpen. Wat dat betreft kan het ook niet waar zijn dat het altijd beter is de waarheid te vertellen. Niet nu.

Lees meer: De diagnose

In Translation